Εισηγήσεις-Δημοσιεύσεις

protovuliadialogou/Athens-Brussels-NewYork.

Κρατείστε ανοιχτές τις γέφυρες

 

γράφει ο Νίκος Δόικος 5/9/2013

Δεν νομίζω  να υπάρχει κοινοβουλευτική παράταξη στην Ελλάδα, η οποία να επιδιώκει ένοπλη σύρραξη για την υπέρβαση της Ελληνικής Κρίσης. Τούτου δοθέντος, οι διαθέτουσες στοιχειώδη πολιτική σοβαρότητα κοινοβουλευτικές δυνάμεις οφείλουν να κρατήσουν ανοιχτές τις γέφυρες επικοινωνίας, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να ανατιναχθούν από τους (δυστυχώς πολλούς) ανόητους και ανόητες που πέρασαν το κατώφλι του Κοινοβουλίου, μετά τις τελευταίες εκλογές της οργής.

Συμφωνούμε, φαντάζομαι, ότι μέρος ευθύνης για την πολιτισμική και οικονομική κατάρρευση αναλογεί σε όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις.  Δεν περιορίζεται αποκλειστικά στους εκάστοτε κυβερνήτες. Διαχέεται και στους κυρίαρχους των χώρων σπουδής, πολιτισμού και ενημέρωσης, όπου, καθ’όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, μεσουρανούσε η αντιπολίτευση.

Ασφαλώς και δεν θα ξεχάσουμε τους πρωτεργάτες της κατάρρευσης. Μετά από τόσες θυσίες κανείς δεν ανέχεται την συγκάλυψη. Κάθαρση και κοινωνική Αναγέννηση βαδίζουν χέρι χέρι. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και το υπέρτατο καθήκον απέναντι στην κοινωνική συνοχή των Ελλήνων. Αυτήν που, ναι μεν σακατεύθηκε από τις εγκληματικές πολιτικές λιτότητας, αλλά που θα αφανιζόταν ολοσχερώς από μιαν ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη σύγκρουση.

Να παραμείνουν ανοιχτές, λοιπόν, οι γέφυρες επικοινωνίας. Να παραμείνει ζωντανός, έστω και ζωηρός ο δημοκρατικός διάλογος.

Βιώνουμε τις περιφερειακές εκφάνσεις μιας πλανητικής κρίσης. Δοκιμάζονται και αμφισβητούνται τα κυρίαρχα πολιτισμικά, πρωτίστως, και οικονομικά συστήματα. Και θα αλλάξουν. Ποιος ξέρει, ίσως με την επικράτηση μιας ανθρωποκεντρικής αφήγησης, στην θέση της κερδώας ασυδοσίας.

Όμως, σε τούτον τον πολυκεντρικό κόσμο, λύσεις δεν θα βρεθούν ποτέ σε περιοχές καθαρών χρωματικών τόνων άσπρου-μαύρου.

Ευρώ ή Δραχμή.

Ευρώ ή Δολάριο.

Ευρωπαϊκή Ένωση ή IMF στο τιμόνι της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

( βλέπε «Σωτηρία σε φόντο γκρι», protovuliadialogou, 20 Απριλίου2010).

Η ίδια η πολυκεντρικότητα , οι ανερχόμενες οικονομίες, οι νέοι παγκόσμιοι πρωταγωνιστές επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του Γκρι.

Ευρωπαϊκή Ένωση ; Ναι βεβαίως, αλλά ποιά ΕΕ ; Την αμήχανη και πολιτικά ανίσχυρη Ένωση των μονεταριστών; Ιδού λοιπόν πεδίο αγώνων λαμπρό. Για μια πολιτικά ενωμένη ΕΕ της Ανάπτυξης με Κοινωνική Συνοχή. Εκεί θα μετρηθούμε. Και αξίζει τον κόπο να κρατήσουμε, για αυτήν την αναμέτρηση και έως αυτήν την αναμέτρηση, τις γέφυρες ανοιχτές.

Ο Ευρωπαϊκός Νότος και η Ιρλανδία, οι πρωτοβουλίες διαλόγου της Αμερικανικής ακαδημαϊκής κοινότητας και τα anti-austerity κινήματα σε όλη την Ευρώπη συγκλίνουν και μπορούν να συντονίσουν μαχητικές διεκδικήσεις για ριζικές αλλαγές στα πολιτισμικά και οικονομικά πράγματα. Ελληνικές πολιτικές δυνάμεις και μεμονωμένοι διανοητές, ήδη, κινούνται ενεργά σε τούτο το πεδίο. Δεν απομένει παρά να αξιοποιήσουν την υπερατλαντική διαθεσιμότητα και να διευκολύνουν την προσέγγιση των κοινωνικών κινημάτων με τις πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου.

Εν πάση περιπτώσει, και εδώ οι προοπτικές απαιτούν υπέρβαση των πολωτικών διλημμάτων.

Η συνταγή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, ολίγη ΕΕ και ολίγον IMF, αναδεικνύουν αυτήν ακριβώς την εγγενή τάση των πλανητικών συσχετισμών να κινούνται στην περιοχή του Γκρί.

Στο πλαίσιο του σκληρού (πλην μάταιου) πολέμου για υπερεθνική κυριαρχία του Δολαρίου έναντι του Ευρώ, η "μάχη της Ελλάδας" λήγει με ισοπαλία-Χ-το αριθμητικό αντίστοιχο του χρωματολογικού Γκρί. Και γράφω «μάταιου» γιατί οι νέοι συσχετισμοί προοιωνίζονται μάλλον την κυριαρχία ενός άλλου, νέου πλανητικού Νομίσματος ευρείας αποδοχής.

Ο πόλεμος αυτός, ανελέητος όσο κανείς άλλος, δεν αφορά σε κάποιους καλούς και κακούς, άσπρους και μαύρους αντιμαχόμενους. Αν και, κατά την τρέχουσα δεκαετία, η νοτιοευρωπαϊκή ζώνη θα μπορούσε να καταστεί πεδίο ανατρεπτικών πολιτικών δράσεων, βέβαιον είναι ότι και στις ΗΠΑ υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ανοιχτές στην προοπτική μιας πολυκεντρικής πλανητικής Οικονομίας και πολιτικής Κοινότητας - ΕΕ, ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Ρωσία, Ινδία, Λατινοαμερικανική Ένωση και έπονται - και άρα μιας εξίσου πολυκεντρικής πλανητικής ισορροπίας.

Ο μεγάλος πόλεμος του 21ου αιώνα θα εντείνεται  όχι μεταξύ αορίστων άκρων, αλλά ανάμεσα στις αγορο-κεντρικές και τις κοινωνιο-κεντρικές δυνάμεις, χωρίς αυτές να ταυτίζονται κατανάγκην με την ανατολική ή την δυτική ακτή του Ατλαντικού. Ανάμεσα στην νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα και σε μια σύγχρονη ανθρωποκεντρική οικονομική και πολιτική οργάνωση. Μονάχα σε τούτη την σύγκρουση ισχύει το πολωτικό «άσπρο-μαύρο», καθώς είναι αδιανόητος ο συμβιβασμός μεταξύ βαρβαρότητας και ανθρωπισμού. Και έτσι ήταν πάντα.

Αυτό το δίπολο, αν θέλετε, αυτή η διάκριση βρίσκεται παντού, σε πλανητική κλίμακα, έτσι που η σύγκρουση να  απαιτεί πλέον επίμονες, αγωνιστικές δια-κοινωνικές συμμαχίες. Σε μια τέτοιας ποιότητας και ευρύτητας συγκυρία, μόνον ως ανέκδοτο ακούγονται τα περί μονοκομματικών, μονοπαραταξιακών ή  μονο-ιδεολογικών λύσεων.

Να κρατήσουμε λοιπόν ανοιχτές τις γέφυρες. Ιδιαίτερα σήμερα, εν μέσω αυτού του ασταθούς γεωπολιτικού περίγυρου. Να κρατήσουμε ζωντανό και ζωηρό τον δημοκρατικό διάλογο, μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Θα έλεγα κυρίως έξω, όπου πορεύονται οι σημαντικότεροι των Ελλήνων.
 

Οι μαύρες και άσπρες προοπτικές αναπαύονται στο κοιμητήριο της Ιστορίας. Όπως και οι "αναντικατάστατες" θεωρίες της «καθαρής αλήθειας». Η μικρή πλανητική μας κοινωνία και η μικρή μεγάλη μας Πατρίδα θα κινηθούν στην περιοχή του Γκρί. Περιοχή συναποδοχής των ετεροτήτων και της πολυκεντρικότητας. Περιοχή των πολλαπλών επιλογών.

Κρατείστε ανοιχτές τις γέφυρες

 

γράφει ο Νίκος Δόικος 5/9/2013

Δεν νομίζω  να υπάρχει κοινοβουλευτική παράταξη στην Ελλάδα, η οποία να επιδιώκει ένοπλη σύρραξη για την υπέρβαση της Ελληνικής Κρίσης. Τούτου δοθέντος, οι διαθέτουσες στοιχειώδη πολιτική σοβαρότητα κοινοβουλευτικές δυνάμεις οφείλουν να κρατήσουν ανοιχτές τις γέφυρες επικοινωνίας, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να ανατιναχθούν από τους (δυστυχώς πολλούς) ανόητους και ανόητες που πέρασαν το κατώφλι του Κοινοβουλίου, μετά τις τελευταίες εκλογές της οργής.

Συμφωνούμε, φαντάζομαι, ότι μέρος ευθύνης για την πολιτισμική και οικονομική κατάρρευση αναλογεί σε όλες τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις.  Δεν περιορίζεται αποκλειστικά στους εκάστοτε κυβερνήτες. Διαχέεται και στους κυρίαρχους των χώρων σπουδής, πολιτισμού και ενημέρωσης, όπου, καθ’όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, μεσουρανούσε η αντιπολίτευση.

Ασφαλώς και δεν θα ξεχάσουμε τους πρωτεργάτες της κατάρρευσης. Μετά από τόσες θυσίες κανείς δεν ανέχεται την συγκάλυψη. Κάθαρση και κοινωνική Αναγέννηση βαδίζουν χέρι χέρι. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και το υπέρτατο καθήκον απέναντι στην κοινωνική συνοχή των Ελλήνων. Αυτήν που, ναι μεν σακατεύθηκε από τις εγκληματικές πολιτικές λιτότητας, αλλά που θα αφανιζόταν ολοσχερώς από μιαν ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη σύγκρουση.

Να παραμείνουν ανοιχτές, λοιπόν, οι γέφυρες επικοινωνίας. Να παραμείνει ζωντανός, έστω και ζωηρός ο δημοκρατικός διάλογος.

Βιώνουμε τις περιφερειακές εκφάνσεις μιας πλανητικής κρίσης. Δοκιμάζονται και αμφισβητούνται τα κυρίαρχα πολιτισμικά, πρωτίστως, και οικονομικά συστήματα. Και θα αλλάξουν. Ποιος ξέρει, ίσως με την επικράτηση μιας ανθρωποκεντρικής αφήγησης, στην θέση της κερδώας ασυδοσίας.

Όμως, σε τούτον τον πολυκεντρικό κόσμο, λύσεις δεν θα βρεθούν ποτέ σε περιοχές καθαρών χρωματικών τόνων άσπρου-μαύρου.

Ευρώ ή Δραχμή.

Ευρώ ή Δολάριο.

Ευρωπαϊκή Ένωση ή IMF στο τιμόνι της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

( βλέπε «Σωτηρία σε φόντο γκρι», protovuliadialogou, 20 Απριλίου2010).

Η ίδια η πολυκεντρικότητα , οι ανερχόμενες οικονομίες, οι νέοι παγκόσμιοι πρωταγωνιστές επιβεβαιώνουν την κυριαρχία του Γκρι.

Ευρωπαϊκή Ένωση ; Ναι βεβαίως, αλλά ποιά ΕΕ ; Την αμήχανη και πολιτικά ανίσχυρη Ένωση των μονεταριστών; Ιδού λοιπόν πεδίο αγώνων λαμπρό. Για μια πολιτικά ενωμένη ΕΕ της Ανάπτυξης με Κοινωνική Συνοχή. Εκεί θα μετρηθούμε. Και αξίζει τον κόπο να κρατήσουμε, για αυτήν την αναμέτρηση και έως αυτήν την αναμέτρηση, τις γέφυρες ανοιχτές.

Ο Ευρωπαϊκός Νότος και η Ιρλανδία, οι πρωτοβουλίες διαλόγου της Αμερικανικής ακαδημαϊκής κοινότητας και τα anti-austerity κινήματα σε όλη την Ευρώπη συγκλίνουν και μπορούν να συντονίσουν μαχητικές διεκδικήσεις για ριζικές αλλαγές στα πολιτισμικά και οικονομικά πράγματα. Ελληνικές πολιτικές δυνάμεις και μεμονωμένοι διανοητές, ήδη, κινούνται ενεργά σε τούτο το πεδίο. Δεν απομένει παρά να αξιοποιήσουν την υπερατλαντική διαθεσιμότητα και να διευκολύνουν την προσέγγιση των κοινωνικών κινημάτων με τις πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου.

Εν πάση περιπτώσει, και εδώ οι προοπτικές απαιτούν υπέρβαση των πολωτικών διλημμάτων.

Η συνταγή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, ολίγη ΕΕ και ολίγον IMF, αναδεικνύουν αυτήν ακριβώς την εγγενή τάση των πλανητικών συσχετισμών να κινούνται στην περιοχή του Γκρί.

Στο πλαίσιο του σκληρού (πλην μάταιου) πολέμου για υπερεθνική κυριαρχία του Δολαρίου έναντι του Ευρώ, η "μάχη της Ελλάδας" λήγει με ισοπαλία-Χ-το αριθμητικό αντίστοιχο του χρωματολογικού Γκρί. Και γράφω «μάταιου» γιατί οι νέοι συσχετισμοί προοιωνίζονται μάλλον την κυριαρχία ενός άλλου, νέου πλανητικού Νομίσματος ευρείας αποδοχής.

Ο πόλεμος αυτός, ανελέητος όσο κανείς άλλος, δεν αφορά σε κάποιους καλούς και κακούς, άσπρους και μαύρους αντιμαχόμενους. Αν και, κατά την τρέχουσα δεκαετία, η νοτιοευρωπαϊκή ζώνη θα μπορούσε να καταστεί πεδίο ανατρεπτικών πολιτικών δράσεων, βέβαιον είναι ότι και στις ΗΠΑ υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις ανοιχτές στην προοπτική μιας πολυκεντρικής πλανητικής Οικονομίας και πολιτικής Κοινότητας - ΕΕ, ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Ρωσία, Ινδία, Λατινοαμερικανική Ένωση και έπονται - και άρα μιας εξίσου πολυκεντρικής πλανητικής ισορροπίας.

Ο μεγάλος πόλεμος του 21ου αιώνα θα εντείνεται  όχι μεταξύ αορίστων άκρων, αλλά ανάμεσα στις αγορο-κεντρικές και τις κοινωνιο-κεντρικές δυνάμεις, χωρίς αυτές να ταυτίζονται κατανάγκην με την ανατολική ή την δυτική ακτή του Ατλαντικού. Ανάμεσα στην νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα και σε μια σύγχρονη ανθρωποκεντρική οικονομική και πολιτική οργάνωση. Μονάχα σε τούτη την σύγκρουση ισχύει το πολωτικό «άσπρο-μαύρο», καθώς είναι αδιανόητος ο συμβιβασμός μεταξύ βαρβαρότητας και ανθρωπισμού. Και έτσι ήταν πάντα.

Αυτό το δίπολο, αν θέλετε, αυτή η διάκριση βρίσκεται παντού, σε πλανητική κλίμακα, έτσι που η σύγκρουση να  απαιτεί πλέον επίμονες, αγωνιστικές δια-κοινωνικές συμμαχίες. Σε μια τέτοιας ποιότητας και ευρύτητας συγκυρία, μόνον ως ανέκδοτο ακούγονται τα περί μονοκομματικών, μονοπαραταξιακών ή  μονο-ιδεολογικών λύσεων.

Να κρατήσουμε λοιπόν ανοιχτές τις γέφυρες. Ιδιαίτερα σήμερα, εν μέσω αυτού του ασταθούς γεωπολιτικού περίγυρου. Να κρατήσουμε ζωντανό και ζωηρό τον δημοκρατικό διάλογο, μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Θα έλεγα κυρίως έξω, όπου πορεύονται οι σημαντικότεροι των Ελλήνων.
 

Οι μαύρες και άσπρες προοπτικές αναπαύονται στο κοιμητήριο της Ιστορίας. Όπως και οι "αναντικατάστατες" θεωρίες της «καθαρής αλήθειας». Η μικρή πλανητική μας κοινωνία και η μικρή μεγάλη μας Πατρίδα θα κινηθούν στην περιοχή του Γκρί. Περιοχή συναποδοχής των ετεροτήτων και της πολυκεντρικότητας. Περιοχή των πολλαπλών επιλογών.

Η νέα διάκριση

του Ν.Δόικου

Παρότι, ευτυχώς για την Ιστορία, οι δυναμικές αντιθέσεις που τροχοδρομούν τις κοινωνικές ανατροπές παραμένουν αναλλοίωτες, φαίνεται να έχει, προ πολλού, ξεπεραστεί η χωροταξική διάκριση της μετεπαναστατικής Γαλλικής Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Αριστερά και Δεξιά , με τις μεταλλάξεις τους, ακύρωσαν την εννοιολογική τους σημασία. Και τούτο συνέβη στο πεδίο της Αγοράς. Όπου «αριστερές» κυβερνήσεις αποθέωσαν την αγοραία ασυδοσία και, αντιθέτως, σε κάποιες περιπτώσεις, «δεξιές» πολιτικές κονταροχτυπήθηκαν με την αυθαιρεσία των «αγορών».

Κατά την πρόσκαιρη επικυριαρχία των «αγορών», η νέα διάκριση διαμορφώνεται και αναδομείται σύμφωνα με την στάση των πολιτικών δυνάμεων απέναντι σε αυτές τις «αγορές», απέναντι, δηλαδή, στην Ελίτ των χρηματοπιστωτικών και ενεργειακών δι-εθνικών επιχειρήσεων, εν τέλει, απέναντι στην ίδια την «Αγορά» ως πολιτική και πολιτισμική επιλογή ( όχι βέβαια ως το αποδεκτό πεδίο επιχειρηματικής ελευθερίας ), ως απολυταρχικό μηχανισμό που συνθλίβει την κοινωνική συνοχή στο όνομα της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας, όταν ιδιωτικές επιχειρήσεις υπαγορεύουν οικονομικές «εξελίξεις» σε κυρίαρχα εθνικά κράτη.

Με τους όρους «αγορο-κεντρικές» και «κοινωνιο-κεντρικές» πολιτικές, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, προσπαθώ να διαχωρίσω αυτές ακριβώς τις ατομοκρατικές εκφάνσεις των εφαρμοσμένων πολιτικών της εποχής μας, από τις κοινοτικές-συνολοκρατικές στοχεύσεις των σταθερά αναδυόμενων ανατρεπτικών δυνάμεων.

Νομίζω πως, απέναντι στην Ελίτ του παγκοσμιοποιημένου τζόγου, θα συγκροτούνται, σιγά σιγά, δια-κοινωνικές συμμαχίες, εκφραζόμενες από την συντριπτική πλειονότητα των πολιτών τους. Καθότι, ευτυχώς, ευάριθμοι οι περιφερειακοί αντιπρόσωποι και θιασώτες της αγοραίας ασυδοσίας.

Όπως αντιλαμβάνεστε, υπό αυτό το πρίσμα, είμαστε όλοι αριστεροί. Το 90% των, κατά W.Lippmann, «θεατών» απέναντι στις «εξουσιαστικές ελίτ» του 1920, σήμερα φαίνεται να μεγαλώνει, ως ποσοστό των αμέτοχων θεατών, απέναντι σε μια στυγνή οικονομική Ελίτ και τις περιφερειακές κατ’ επίφασιν δημοκρατίες κατ’ ουσίαν ολιγαρχίες, των οποίων οι πολιτικές υπαγορεύονται ή, εν πάση περιπτώσει, επηρεάζονται αποφασιστικά, από τις επικυρίαρχες «αγορές», μέσω των οποίων, εκ των πραγμάτων, εκφράζεται η σύγχρονη Δεξιά.

Η αντίθεση Κοινωνία – «Αγορά» και, άρα, κοινωνιο-κεντρικές και αγορο-κεντρικές πολιτικές, νομίζω πως οξύνεται όλο και περισσότερο, σήμερα, την  εποχή των Μνημονίων, τώρα που η κατάρρευση των μύθων της «αυτορυθμιζόμενης αγοράς», της «ανάπτυξης για όλους» και της τιτλοποιημένης τοξικότητας που υπόσχεται αέναη κερδοφορία (;;;), οδήγησε σε μιαν ανθρωπιστική κρίση πρωτοφανούς έντασης και διάρκειας, στον Δυτικό Κόσμο και όχι μόνο, και κατέδειξε την ζωντανή παρουσία της βαρβαρότητας.

Υιοθετώντας την απλουστευτική, έστω, προσέγγιση σύμφωνα με την οποία αγορο-κεντικές πολιτικές είναι εκείνες που εξυπηρετούν τα ατομικά ή ομαδικώς οργανωμένα ατομικά συμφέροντα, από τη μια, και από την άλλη, κοινωνιο-κεντρικές είναι οι πολιτικές που προάγουν τα συλλογικά και συνολικά κοινωνικά συμφέροντα, θα διαπιστώσουμε, νομίζω με σχετική ευκολία, την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των όρων «Αριστερά»-«Δεξιά».

Χάριν επικοινωνίας, ας παίξουμε για λίγο με τις λέξεις Αριστερά και Δεξιά, υπονοώντας, βέβαια, τις κοινωνιο-κεντρικές και αγορο-κεντρικές πολιτικές. Όσοι φίλοι μάς επισκέπτονται για πρώτη φορά ας λάβουν υπόψιν τους ότι τα ζητήματα αυτά έχουν απασχολήσει, επί μακρόν, τους συμμέτοχους της protovuliadialogou και ως εκ τούτου αρκούν οι συνοπτικές, σχεδόν συνθηματικές αναφορές.

Νομίζω ότι μάλλον εξαντλήσαμε τις σχέσεις κοινωνιο-κεντρικότητας και Αγοράς, κοινωνιο-κεντρικότητας και Ηγεμονίας, συζητώντας για το προαπαιτούμενο της κοινωνικής συμβατότητας των πολιτικών προτάσεων και για την ανάγκη διαρκούς κοινωνικής επαλήθευσης των ασκούμενων πολιτικών, έτσι ώστε να αναιρείται κάθε απόπειρα εισαγωγής ιδεολογίας και η θεώρηση της ηγεμονίας ως κληρονομικού δικαιώματος.

Εδώ θα αναφερθώ, συνοπτικότατα, στα πεδία : Πολιτισμός, Παιδεία και  Συντεχνιασμός.

Τι κάνει η Αριστερά απέναντι στην προφανή επιδίωξη της Ελίτ να επιβάλλει ένα ολοκληρωτικό και απολύτως χειραγωγούμενο πολιτισμικό μοντέλο, το γνωστό συγκεντρωτικό, αγοραίο, ψευδοπολιτισμικό μόρφωμα, όπου, τα πάντα, η παραγωγή πολιτισμικών αγαθών, η αισθητική των χρηστικών αγαθών, η ψυχαγωγία, η μουσική, εικαστικά και αρχιτεκτονικά πρότυπα σερβίρονται ως καταναλωτικές συνήθειες, ως «πολιτισμικές» εκλάμψεις  προκαθορισμένης ημερομηνίας λήξης ; Μου φαίνεται μάλλον αυτονόητο πως ακολουθεί, ακριβώς, την αντίθετη κατεύθυνση. Οι  κοινωνιο-κεντρικές δυνάμεις ( η Αριστερά ) διαφυλάσσουν, καλλιεργούν και αναδεικνύουν τις χωρικές, τις περιφερειακές πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, όχι για να ταμπουρωθούν πίσω απ’αυτές, ούτε για να ξεχωρίσουν δι’ αυτών, αλλά για να συμβάλλουν στην ανάπτυξη μιας νέας πολυσύνθετης πολιτισμικής οικουμενικότητας, ριζωμένης βαθειά μέσα στις βιωματικές αλήθειες, τις πολύτιμες παραδόσεις των περιφερειακών κοινωνιών, αποτέλεσμα σύνθεσης ή απλώς δημιουργικής συνύπαρξης ή και τα δύο.

Υπό αυτήν την έννοια, η Αριστερά ή είναι πατριωτική ή δεν είναι Αριστερά.

Τι κάνει η Αριστερά στους χώρους της Γνώσης ; Όσο ανεπαρκής αποδεικνύεται η γνωσιολογική διαδικασία χωρίς πειθαρχία και αξιολόγηση, άλλο τόσο αδιανόητη θα έπρεπε να θεωρείται η κατάληψη πανεπιστημιακών εδρών, με μόνο εφόδιο την κομματική ιδιότητα, από εκκωφαντικές μετριότητες, οι οποίες «παράγουν» αντίστοιχης ποιότητας γενιές «επιστημόνων» μέσω ενός συστήματος συναλλαγών και συνενοχής. Η Αξιοκρατία λειτουργεί ως υπερτροφοδότης της κοινωνιο-κεντρικότητας.

Η Αριστερά ή μάχεται για την εμπέδωση της Αξιοκρατίας στους χώρους της Γνώσης και της Παιδείας ή δεν είναι Αριστερά.

Πρώτιστος στόχος των κοινωνιο-κεντρικών δυνάμεων παραμένει, πάντοτε, το πέρασμα σε μιαν άλλη, κατά το δυνατόν, ανθρωποκεντρική κοινωνία. Η κατίσχυση της κοινότητας απέναντι στις εκφάνσεις της ατομοκρατικής οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων. Τι κάνει λοιπόν η Αριστερά απέναντι στο φαινόμενο του Συντεχνιασμού, του Τρεϊντγιουνιονισμού ; Αντιλαμβάνεται ότι στο βωμό της πρόσκαιρης ψηφοθηρίας θυσιάζει την ανατρεπτική προοπτική της ; Ότι τα συντεχνιακά συμφέροντα αποτελούν ατομοκρατικές επιδιώξεις ομαδικώς οργανωμένες ; Ότι οι συντεχνιακές «νίκες», δηλαδή, η προσωρινή κατοχύρωση απολαβών και «κεκτημένων», και μάλιστα εις βάρος όλων των άλλων κοινωνικών ομάδων και μετά από στυγνούς εκβιασμούς σύνολης της κοινωνίας, αποτελούν αμορτισέρ εκτόνωσης των κοινωνικών κραδασμών και εντάσεων, αποτελούν το ευχερέστερο για το Σύστημα ( για την Ελίτ και τους περιφερειακούς αντιπροσώπους της ) εργαλείο αποπροσανατολισμού των κοινωνικών δυνάμεων από τον πρώτιστο στόχο της συνολικής αλλαγής της Κοινωνίας;

Η Αριστερά ή αντιμάχεται τον Συντεχνιασμό, ως φαινόμενο μονοκλαδικής προβολής απαιτήσεων και εκβιαστικής επιδίωξης οικονομικών προνομίων, εις βάρος του συνολικού κοινωνικού συμφέροντος, ή δεν είναι Αριστερά.

 

 

 

Вообще-то "скачать игра мортал комбат на сега"он их не любил, но сейчас "План урока в начальной школе"ничего, терпел как-то.

В его памяти всплыли слова "скачать обои для контакт"Ларика на заключительной стадии посвящения "скачать игры для psone"что такое вполне может произойти, что может "скачать мама люба давай давай видео"не получаться даже самая элементарная "библиотека qt для nokia 5228 скачать"работа.

Понимаю,-сказал Смит, хотя на самом деле ничего не понимал.

Он скоро "программы шутка скачать"появится и "скачать чит на пара па"пройдет стороной.

Он двигался так грациозно, производя "игры тракторы на двоих"шума меньше, чем струйка дыма, что "скачать тему на нокия 6303"я подумал, не кугуар-оборотень ли он.

Лайонел, как зачарованный, смотрел на свинину в тесте.

Я "Туз в рукаве" не знал, где, черт возьми, мы были по-настоящему, "Спектр" физически, в терминах географии.

Время от времени из дальнего угла раздавались "ВИЧ-инфекция" взрывы грубого хохота, свист, улюлюканье, "Все люди - враги Семеро против Ривза" громкое пенье студенты наслаждались жизнью "Менеджмент ориентированный на потребителя" на свой лад.

Наша дуэль окончена, во всяком случае, "Тютчев Собр. сочинений" насколько это зависит от меня.

Ведь в здешних краях нет "С логопедом каждый день Упр. и задания... Тетрадь 2" ни холода, ни жары.

До встречи в Эмбере, попрощалась она.

Я "Справочник школьника 1-4" закрыл дверь, беспокоясь, "Приемы программирования в Delphi" правильно ли я поступил, и, утешая себя мыслью, что он будет "Речевая коммуникация Гойхман" осмотрительным и со временем несомненно отыщет Логрус.

И Халифат распался, как "Михаил Ломоносов" бьется брошенное на землю стекло.

Я и "Понравиться леди" не обиделся, подтвердил я, и "Мальвина в поисках свободы…" в доказательство прошу вас "вклады ульяновск" выпить со мной.

Изменение обстановки позволило ему "Мент продажный" наконец без риска спуститься на землю, "Выход из кризиса" и он начинает ухаживать за хозяином, вместе "Балконы Окна Решетки" с которым пересек Атлантический океан.

Ведь даже в "Краткий курс трудового права Лекции и контр. вопросы" разбойничьей истории без первой "Капкан для Дронго, или Игры профессионалов" части не обойтись.

И, круто повернувшись, Вискарра возобновил свою прогулку "Золушка" по асотее.

Это вызвало бы ответные действия полиции против них.

ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ  10  ΤΡΙΣ 

γράφει ο Νίκος Δόικος                                        14/05/2013

via protovuliadialogou / Athens-Brussels-New York

Με συνεχείς βολές κατά ριπάς η Κρίση περιορίζει την ευθυκρισία. Λογικό και αναμενόμενο. Όταν η καθημερινότητα βάλλεται από παντού, δεν μένει χρόνος για συστηματικές εντρυφήσεις στα πολλά «γιατί »της κατάρρευσης. Ματαίως οι πολίτες αναμένουν από τους ειδικούς να φωτίσουν τα σκοτεινά σημεία, καθώς, μαζί με τις λίγες σοβαρές φωνές, διάφοροι προβεβλημένοι μπαρουφολόγοι αναλαμβάνουν να συσκοτίσουν ακόμα περισσότερο τις σκιές των ζητημάτων.

Στον διαδικτυακό διάλογο protovuliadialogou / Athens-Brussels-New York, συζητώντας για τα «συστημικά ιδρύματα», είχα προτείνει, χαριτολογώντας, να χωρίσουμε τους Οικονομολόγους σε τρεις κατηγορίες : στους καλούς, τους κακούς και τους υπηρέτες ( αντί των άσχημων).

Τους καλούς δεν θα τους δείτε, σχεδόν ποτέ στα τηλεοπτικά fora. Στους κακούς οφείλουμε κατανόηση και επαγρυπνούσα ανοχή. Με τους υπηρέτες, όμως, τι κάνουμε ; Πρόκειται για ορκισμένες θεραπαινίδες του Συστήματος, αστέρες των διεθνών τηλεοπτικών δικτύων, τελάληδες των συστημικών σχεδιασμών.

Οι πιο γνωστοί, ακόμα και κάτοχοι διεθνών διακρίσεων, έχουν σπουδάσει πολυτελώς, ζήσει πολυτελώς και βραβευθεί πολυτρόπως με δαπάνες χρηματοπιστωτικών κολοσσών ή και μεμονωμένων διεθνών «παιχτών». Έτσι, είναι προφανές, ότι οι προφητείες τους για την Ευρωζώνη ή για την Οικονομία των ΗΠΑ ακολουθούν τα επενδυτικά σενάρια των αφεντικών τους.

Θα τους ακούσετε να προβλέπουν την grexit, την χρεωκοπία των ισπανικών και των ελληνικών τραπεζών ή την διάλυση της Ευρωζώνης, με την ίδια ευκολία που οι πάτρωνες τους κερδοσκοπούν πάνω στον φόβο για τα αντίστοιχα ενδεχόμενα.

Παρότι, κατά κόρον, διαψεύδονται, δεν θα ακούσετε ποτέ από αυτούς ένα κάποιο απολογητικό σχόλιο. Ένα συγνώμη έσφαλα. Έχουν συνείδηση του ρόλου τους. Διαμορφώνουν «κλίμα» ξεπουλώντας την επιστημονική αλήθεια. Καταδικάζοντας την Πολιτική Οικονομία στην εσχάτη των ποινών που συνιστά η χειραγώγηση της.

Και, βέβαια, η συγκεκριμένη κατηγορία «ειδικών» εκπροσωπείται και στην Ελλάδα από ελάχιστους, ευτυχώς, ανθυπο-προφήτες, ένα είδος περιφερειακών αντιπροσώπων, οι οποίοι δοκιμάζουν τις ανοχές και την αισθητική μας.

Σε πείσμα των ψευδο-προφητειών τους, αντί της διάλυσης, είναι πιθανότερο να δούμε διορθωτικές κινήσεις πολιτικής και δημοσιονομικής σύγκλισης στην Ευρωζώνη, κάτω από την πίεση των αντίστοιχων κοινωνιών. Ενδυνάμωση της ΚΕΠΠΑ, ενιαίους Προϋπολογισμούς ισορροπίας μεταξύ πλεονασματικών και ελλειμματικών. Ασφαλώς, υπό την προϋπόθεση ότι θα επικρατήσουν εκείνες οι πολιτικές αντιλήψεις, οι οποίες, χωρίς να θεοποιούν τον Keynes, υιοθετούν την δοκιμασμένη συνταγή του : “The boom not the slump, is the right time for austerity at the Treasury” ή, σε ελεύθερη μετάφραση, μέτρα λιτότητας υιοθετούνται στην ανάπτυξη και όχι στην ύφεση. Άλλωστε, δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, τυχαία, ούτε συμπτωματική η συζητούμενη αγορά (από την ΕΚΤ) επισφαλών δανείων τραπεζών του Ευρωπαϊκού νότου. Αντιθέτως, συνιστά σαφή απαγκίστρωση από την χαρακτηριστική της ακαμψία.

Από την άλλη μεριά, νομίζω ότι, σταδιακά, ΕΕ και ΗΠΑ, θα υποχρεωθούν να αποδεχτούν τους όρους του ήδη αναδυόμενου πολυκεντικού πλανητικού συστήματος. Και, εν πάση περιπτώσει, για όσους θέλουν να βλέπουν το φεγγάρι αντί του δάχτυλου που το δείχνει, η Κυρίαρχη Αντίθεση  (για να θυμηθούμε τους κλασσικούς ) δεν αφορά, πλέον, κρατικές ή οικονομικές οντότητες. Παρά τις επιμέρους αντιθέσεις, οι οποίες, κάποτε, εκφράζονται και με ιδιαίτερη ένταση, η κυρίαρχη αντίθεση βρίσκεται ανάμεσα στο σύνολο των κοινωνιών και την νεο-φιλελεύθερη βαρβαρότητα.

Η ανατροπή της συνιστά ιστορική πρόκληση για τις κοινωνιο-κεντρικές δυνάμεις, χωρίς την ενεργή εμπλοκή των οποίων είναι αδύνατη η δρομολόγηση των ποιοτικών εξελίξεων.

Έρχομαι, τώρα, στο θέμα που τέθηκε από αρκετούς φίλους της protovulias : Τι είδους κρίση αντιμετωπίζουμε ;

Μα κρίση ρευστότητας. Κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα, όταν ξεφύγουμε από τις θεαματικές περιφερειακές εκφάνσεις της Κρίσης – κρίση χρέους εδώ, πιστωτική εκεί,  κρίση υπερδιογκωμένου τομέα ακινήτων παραπέρα – και απλώς ελέγξουμε το Ταμείο.

Όσοι μιλούν για κρίση υπερσυσσώρευσης κάνουν ένα θεμελιώδες λάθος. Περιορίζονται στις εκφάνσεις, μελετούν τα annual reports  των μεγάλων τραπεζών και χάνουν την ουσία.

Θα ήτο όντως κρίση υπερ-συσσώρευσης κεφαλαίου εάν επρόκειτο για πραγματικό κεφάλαιο. Τώρα ξέρουμε ότι δεν είναι. Συσσώρευσαν τιτλοποιημένο, οιονεί κεφάλαιο. Κεφάλαιο χωρίς αντίκρισμα. Επιπροσθέτως δε, σε τούτο το αλόγιστο παιχνίδι του τοξικού τζόγου, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, «έριξαν» και τα ρευστά διαθέσιμα, το μαξιλάρι ασφαλείας των τραπεζικών αποθεματικών, προκαλώντας, έτσι, σοβαρή κρίση ρευστότητας.

Για να ακριβολογήσω, πληρώνουμε την κρίση ρευστότητας του 2007-2008, η οποία εξεράγη ως λογικό επακόλουθο της τοξικής κερδοσκοπικής αμετροέπειας ενός μικρού αριθμού χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών κολοσσών. Να δούμε γιατί.

Η «μαύρη τρύπα» των Fannie Mae και Freddie Mac υπερέβη τα 5,3 τρις δολάρια. Η κρατικοποίηση, διάσπαση και πώληση τους δεν απέφερε ούτε το 1/20 της ζημίας. Το κόστος των σωστικών παρεμβάσεων που ακολούθησαν ( πτώχευση της Lehman Bros, εξαγορά της Bear Stearns, κρατικοποίηση της βρετανικής Northern Rock, εξαγορά του 79% της AIG από το αμερικανικό δημόσιο, εξαγορά της Merril Lynch, διάσωση της HBOS από την Lloyds και της Fortis από την ΕΚΤ, καθώς και δεκάδων χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών επιχειρήσεων ) προσέγγισε τα 5 τρις δολάρια.

Χρειάζονται λοιπόν επειγόντως δέκα τρις και οι φίλοι της δυτικής ακτής του Ατλαντικού επιδιώκουν πολυμερή ανάληψη της ευθύνης. Σε ευρωατλαντική (τουλάχιστον) βάση.

Με ένα Χρέος που ξεπερνά το κρίσιμο όριο των 14,3 τρις δολαρίων, δηλαδή την συνταγματική οροφή του αμερικανικού Χρέους, θα ήτο ιδιαίτερα παρακινδυνευμένη η έκδοση 10 τρις αποκλειστικά από την Federal Reserve και ίσως μοιραία για το δολάριο.

Παρά τις ασφυκτικές πιέσεις, η ΕΚΤ αρνείται την συμμετοχή στην χρηματοδότηση μέσω εκδόσεως ρευστότητας. Το «κούρεμα» των καταθέσεων άνω των 100.000 Ευρώ αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εμμονής της να αποφύγει την "κοπή" νομίσματος. Επιλέγει σκληρό, σταθερό και υψηλού κύρους Ευρώ, θέτοντας, όμως έτσι, σε κίνδυνο την κίνηση των καταθέσεων, ασχέτως ορίου, και, συνολικά, την τραπεζική Πίστη.

Αυτήν ακριβώς την ανοιχτή πλέον διαμάχη περί την μεθοδολογία κάλυψης της ( αρχικώς ) αμερικανικής « μαύρης τρύπας» των δέκα τρις, που, εν τω μεταξύ, έχει ανοίξει και κάτω από τα θεμέλια των ευρωπαϊκών τραπεζών και Οικονομιών, καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί πολίτες με τον κατατεθειμένο σωματικό και πνευματικό τους ιδρώτα.

Απέναντι σε τούτη την πρωτοφανή, σε όγκο, κρίση ρευστότητας, όπου δοκιμάζονται οι αντοχές του κυρίαρχου οικονομικού μοντέλου, θα δοκιμαστούν, εξίσου, και οι ανατρεπτικές δυνάμεις,   η αποφασιστικότητα και η ικανότητα τους να υπερβούν την βολική αντιμετώπιση της Κρίσης μέσω κοπτοραπτικής μισθών, συντάξεων και καταθέσεων, και να εμπεδώσουν συστήματα ραγδαίας διεύρυνσης των εγχώριων προϊόντων. Να καλύψουν δηλαδή τις ανάγκες ρευστότητας με πραγματικά αναπτυξιακά κέρδη.

Από την μια μεριά, το Ταμείο και, από την άλλη, η πρωτοφανής ανθρωπιστική κρίση πιστοποιούν την κατάρρευση του Συστήματος.

Το πέρασμα σε ένα διαφορετικό, κατά το δυνατόν, ανθρωπο-κεντρικό σύστημα κάθε άλλο παρά ανώδυνο θα είναι. Είναι όμως αναγκαίο να επισπευσθεί. Το απαιτούν τα ακραίως δοκιμαζόμενα όρια των κοινωνικών ανοχών και αντοχών.

Επιτρέψτε μου να επαναλάβω την κατακλείδα της τελευταίας παρέμβασης μου με τίτλο « Ευρώπη : με τις ‘αγορές’ ή με τους λαούς της», ότι, δηλαδή, Κοινωνίες και Οικονομίες μπορούν να αυτονομηθούν από την ασφυκτική χειραγώγηση των «αγορών» και την νεοφιλελεύθερη τραγωδία , όταν συναποφασίσουν να ενεργοποιήσουν ένα πολυκεντρικό χρηματοδοτικό μοντέλο, να εξορθολογήσουν τις δαπάνες και να εκμεταλλευτούν, σε συνεργατική – διακοινωνική βάση, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και δυνάμεις τους, αξιοποιώντας, παράλληλα, τις ευκαιρίες της Εναλλακτικής Οικονομίας και τους νεο-βιομηχανικούς κλάδους «εντάσεως γνώσεως».

 

Сердце Доннерджека больше не билось, он не дышал.

Разбрасывая во все стороны снопы фейерверков, "игры аран стоун"Медный Бабуин весело всех приветствовал; из кабины махал "Скачать sims 2 ночная жизнь"рукой Драм.

Я надеялся, что до этого не дойдет.

Хотя, если он спит, лучше не будить его.

Эйрадис перевела дух и опустила глаза.

Благодарю, скривилась Илит, легко оттолкнув его от себя, сейчас мне твой подарок не нужен.

На плечах и спине Гассана я заметил несколько рубцов.

Юма уже захвачена, японцами, или "игра контр страйк новая"кем бы то ни "Опен офис программу скачать"было.

Чувство торжества заполняло его.

Они служили секретным орудием в руках Борджиа, а также последних французских "Скачать sims 2 business"монархов.

Это слово можно понимать "скачать программу для очистки кэша"по-разному.

Мы поговорим об этом позже, сказал Колдуэлл.

Конечно, остальные тоже угадают это место в ближайшие несколько "изготовление ключей для автомобилей" дней.

Ба Ва ведь не говорил, "без регистрации скачать картинки" что это сам Тувун подстроил "скачать песни для телефон" убийство.

Мои тамплиеры составляют основу вашего войска, а "скачать фрут ниндзя на айфон" сарацины не берут выкуп за тамплиеров.

Места были "скачать песню загорелое лето" незнакомые и какие-то странные.

Сняв ручной тормоз, я врубил первую скорость и выжал сцепление.

С каждым "Iphone 4s прошивка" километром движения системы "Eve api key" корабля то увеличивали, то уменьшали поверхность, поворачивающуюся навстречу слепящему энергетическому потоку.

Римо улыбнулся он больше не несся к "машины картинки на рабочий стол скачать" земле, словно камень.

А он забыл ее захватить с собой.

Мои товарищи по палатке были в патруле, так что места для нас хватало.

Смит же почему-то был этим взволнован, но обещал, что дань безусловно будет послана вторично.

Киношники озабочены тем, чтобы конкуренты не смогли воспользоваться их идеями.

И, конечно, д'Отвиль по-видимому, мой сверстник знал жизнь неизмеримо лучше, чем знал ее я, "Стихи с движениями Пальчиковые игры для детей" чья юность прошла в стенах старинного колледжа.

Тебя уважали все племена, весь народ семинолов.

Что касается другого дела, я вникну в него со всем вниманием, помня о высказанных вами подозрениях.

Нам теперь нет надобности делать черную работу, как "русфинанс банк автокредит калькулятор" нашим предкам.

Джонни объяснил, кто такие легавые, после чего Василий поинтересовался, почему они устроили засаду.

Это же относится и к вашей тете Эмили.

А гонорар заплатим ему из денег, "регулирование кредита" которые вы выплатите нам по судебному иску.