Νόμος δεν είναι το δίκιο της συντεχνίας

 

του Νίκου Δόικου             http://www.nikosdoikos.com   19/10/11

 

Όσο δεν πείθουν οι μεμονωμένες θεωρητικές αποκηρύξεις του συντεχνιασμού, ειδικά όταν προέρχονται από εκείνους που ανέχθηκαν αν δεν εξέθρεψαν το φαινόμενο, άλλο τόσο θλίβει η εμμονή, όχι τόσο της υπαρκτής «Αριστεράς», εκεί ο συντεχνιασμός έχει προσλάβει διαστάσεις και χαρακτήρα οργανικής επιδημίας, αλλά η εμμονή μερικών συμπαθητικών κοινωνικών αγωνιστών που αυτο-προσδιορίζονται αριστεροί να βαφτίζουν κοινωνικούς αγώνες τους συντεχνιακούς εκβιασμούς.

 

Αν σε μια εποχή αναδιατυπώσεων χρειάζεται, χάριν επικοινωνίας, να μιλήσουμε με όρους παραδοσιακής πολιτικής χωροταξίας, θα μπορούσε να πει κανείς ( και σε αυτό νομίζω συγκλίνουν οι περισσότεροι σύγχρονοι αυτόνομοι διανοητές) πως αριστερή, ανατρεπτική, δηλαδή κοινωνιοκεντρική πολιτική είναι προφανώς όποια προάγει τα συλλογικά κοινωνικά συμφέροντα. Αντίθετα, δεξιά, συντηρητική, δηλαδή ατομοκεντρική πολιτική είναι εκείνη που υπηρετεί τα ατομικά ή ομαδικώς (συντεχνιακώς) οργανωμένα ατομικά συμφέροντα. Ιδίως δε όταν αυτά τα συμφέροντα υπερβαίνουν το δημοκρατικό δικαίωμα κλαδικής διεκδίκησης και μετατρέπονται σε χονδροειδή εκβιασμό σύνολης της Κοινωνίας.

 

Αν θέλετε, ένας από τους αμυντικούς μηχανισμούς της νεο-φιλελεύθερης Ελίτ είναι η ικανότητα της να περιορίζει τις κοινωνικές εντάσεις στα όρια των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων, έτσι ώστε να λειτουργούν ως συστημικά αμορτισέρ των επικίνδυνων κραδασμών. Κοντολογίς, ο συντεχνιασμός είναι ένα από τα άλοθι επικυριαρχίας του συστήματος.

 

Και βέβαια όταν κανείς αποδέχεται την πιο πάνω διάκριση περί του τι είναι αριστερό και δεξιό, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο να αποφανθεί εν τέλει για το ποιος είναι ποιος  στην μεταπολιτευτική Ελλάδα.

 

Το περίσσευμα του σωματικού και πνευματικού ιδρώτα των εργαζόμενων και δημιουργικών πολιτών απομύζησαν με την ίδια βουλιμία τόσο οι επίορκοι και θλιβεροί «εθνοπατέρες», μαζί με τους εθνικούς προμηθευτές και εργολάβους, όσο και οι «εργατοπατέρες» και οι συντεχνίες των προνομιακών αποδοχών και των εξωφρενικών «κεκτημένων».  

 

                                                            1

Αν από το σημερινό χάλι κατορθώσουν να περισωθούν σπαράγματα ελλαδικής Κοινωνίας και Οικονομίας είναι ίσως απαραίτητο για το συλλογικό μέλλον, μαζί με την ΚΑΘΑΡΣΗ στο πεδίο της πολιτικής ηθικής, να αποτινάξουν και την συντεχνιακή ομηρία, αυτή την μεταπολιτευτική βαρβαρότητα, να επιδιώξουν κάθαρση και αυτών των υποπροϊόντων του λαϊκισμού, που ενέσκηψαν ως οργανικές συνιστώσες των κομματικών μηχανισμών, ως καταλύτες αναπαραγωγής τους στην χρυσοτόκο εξουσία.

 

Επιτέλους όχι. Νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι το δίκιο της συντεχνίας, αλλά η συλλογική σύμβαση και το συλλογικό συμφέρον της Κοινωνίας.

 

Tελικά, αυτές τις μέρες υπάρχουν δυο αντίπαλες φυλές στους ελληνικούς δρόμους και τις πλατείες. Η μια αγωνιά για την διατήρηση των κεκτημένων, η άλλη μάχεται για την ανατροπή του νεο-φιλελεύθερου πολιτισμικού και οικονομικού ολοκληρωτισμού. 

 

Ελπίζω τα νέα δυναμικά κινήματα να διαχωρίσουν εγκαίρως την θέση τους από τις δήθεν αριστερές, συντεχνιακές και ατομοκρατικές λογικές.

Να τις αντιμετωπίσουν ως δεκανίκια της νεο-φιλελεύθερης βαρβαρότητας.

 

 

 

Почтенный доктор чувствовал небывалый "Замуж за 25 дней"прилив энергии "Единственный, кто знает"ничего подобного с ним не случалось со времен давно ушедшей "Русские боги. Подлинная история арийского язычества"молодости.

Я тебе помогу, а с "Акварель: техники и сюжеты. Энциклопедия"высокими лордами как-нибудь разберусь потом.

Имена забыты, деяния не "Блюда из аэрогриля. Удобно. Доступно. Вкусно"воспеты.

Энергетическое облако окутало "Кремлевские жены"его голову.

Там находится Машина "Таро Ленорман (руководство+карты)"с огромными пружинами, как в часах, с механизмами, рычагами, противовесами.

Я расскажу, только мне необходимо немного попить и подкрепиться.

Если это не Джелерак, то, значит, кто-то другой.

Я не поставлю на кон жизнь моего мужа, ребенка или любого другого человека, поскольку жизнь дается не для того, чтобы ею торговать.

Вероятно, отозвался я, когда мы направились в том направлении.

Сделал шаг по направлению к 'Истро-Сенежское ППО'">Организационно-экономическое обоснование рациональной производственной структуры ЗАО 'Истро-Сенежское ППО'"ним, будто услышал Джэнси на расстоянии четверти мили сквозь хаос потопа и раскаты грома.

Произошло несколько ничего не решивших стычек у нее были разбойники, а не регулярная армия и Блейз наконец-то загнал их в угол и стер в порошок.

Домино так сильно напрягалась, пытаясь сопротивляться сдавливающим шею рукам, что почти потеряла сознание и едва почувствовала, что ее связанные руки освободились.

Они абсолютно уверены, что, сам того не подозревая, я знаю гораздо больше о местонахождении камня.

Занимаясь собой, он услышал возню Маусглова.

Поль "игра шарарам скачать"наблюдал, как они приближаются к дракону.

Я увидел самого Растова, развалившегося на стуле с бутылкой водки в одной руке, "программы для камеры ноутбука скачать"а другой рукой он прижимал к груди предмет, который мог быть его иконой.

Так "высоцкий скачать песню о друге"почему никто из этого дельфиньего института не выступил, не сказал этого.

ну, одним словом, он описал мне свои чувства, и, поверь, ему можно посочувствовать.

Он шел вперед, размышляя о своей задаче.

Если даже на портрете он выглядит таким уродом, то представьте себе, каков он на самом деле.

Ему нужен хороший слуга-человек.

Это моя идея, и я хочу, чтобы ты знал.

Не горюю о падающей звезде, когда она сгорает и гаснет.

Я осведомился куда задевалась цепочка с маленькой серебряной пентаграммой, что недавно болталась у нее на шее.

Тем не менее, прошли годы, и Римо доказал, что Чиун может поднять его до таких высот мастерства, отрицать которые никто не посмеет.

Может, вполне симпатяга, если его хорошо знаешь.

Ему не нужно было смотреть на мускулы.

Один из кандидатов на крестные муки, выписанный после операции из лазарета, "Селена, дочь Клеопатры" в грязном мундире со следами ила и крови, подсел к Швейку.

Сегодня можешь называть меня тигром,-сказал я, чувствуя себя счастливым с каждой минутой.

В тот момент, сказал Римо, мне казалось более важным спасти эту девочку.

Цветы, Римо, упали на вашу могилу.

Я никогда раньше не занимался ничем важным, "Вена. Путеводитель" и меня захватило.

Он не произвел на меня впечатления уж слишком сильного существа.

Драм и Алиса, возможно, сумеют отыскать способ пробраться внутрь.

Он должен по-возможности ослабить его.

Гром, свет и дрожание дома стали почти что привычной частью окружения.